Babka Lancetowata, Babka zwyczajna

Babka lancetowata (Plantago lanceolata), Babka zwyczajna (Plantago major)

Babka lancetowata i babka zwyczajna to zioła uniwersalne, ich właściwości można wykorzystać na wiele sposobów. Stosowane głównie w celu wzmocnienia i ochrony błony śluzowej całego ciała, walczą także z zakażeniem, zmniejszają wydzielanie śluzu i wspomagają regenerację tkanek.

Babka lancetowata właściwości i działanie

  • żołądkowe
  • wykrztuśne
  • przeciwzapalne
  • osłaniające
  • przeciwbakteryjne
  • przeciwbiegunkowe

Babka lancetowata zastosowanie

Od wieków używano liści babki na rany, zwłaszcza trudno gojące się i ropiejące, czyraki i oparzenia.

Odwar i napar z liści babki lancetowatej są dobrym lekiem w przypadku biegunek, stanów zapalnych przewodu pokarmowego. Znoszą skurcze mięśni gładkich jelit, zwiększają nieco wydzielanie soków żołądkowych, co ułatwia trawienie. Śluzy działają osłaniająco na przewód pokarmowy i chronią błonę śluzową przed samostrawieniem (ważne w przypadku choroby wrzodowej powodującej nadmierną produkcję kwasu solnego w żołądku).

Związki czynne zawarte w babce zmniejszają także nadmierną ilość śluzu wytwarzanego w oskrzelach, rozrzedzają go, co ułatwia oczyszczanie się dróg oddechowych i znoszą suchy, uporczywy kaszel.

Wyciąg z liści babki mogą być korzystne w leczeniu stanów zapalnych spojówek i powiek, a także w stanach zapalnych i świądzie sromu.

Babka zwyczajna

W leczeniu może także być wykorzystany liść babki zwyczajnej (o liściach okrągłych – Plantago maior). Zawiera związki o podobnym składzie jak babka lancetowata, chociaż w innej proporcji. Ma mniej garbników, natomiast więcej śluzów i pektyn. Stąd główne jej zastosowanie to leczenie chorób przewodu pokarmowego, jak przewlekle nieżyty, bezkwaśność soku żołądkowego, choroba wrzodowa oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka czy jelit przez toksyny bakteryjne, spożyte przypadkowo lub celowo trucizny.

Na skórę babka zwyczajna działa podobnie jak lancetowata, natomiast ma mniejsze właściwości wykrztuśne. Stosuje się ją głównie w postaci naparów lub odwarów zalewając 1 łyżkę suszonych liści 1 szklanką wrzątku.

Działanie niepożądane i skutki uboczne

Babka jest jednym z najbezpieczniejszych roślin leczniczych.

Opis

Babka lancetowata rośnie na suchych łąkach, pastwiskach, miedzach i trawnikach w całym kraju. Występuje w całej Europie i w Azji aż do Himalajów.

Inne nazwy: babka lancetowa, babka wąskolistna, języczki polne, żywiec.

Surowce lecznicze: najczęściej liść, czasem także nasiona.

Substancje lecznicze: Najważniejsze to glikozyd aukubina, garbniki, śluzy, flawonoidy, sole mineralne (krzemionka i związki cynku), z witamin przede wszystkim witamina C.

Zbiór i suszenie

Liście babki zbiera się w czasie kwitnienia, zwykle w lipcu i sierpniu.

Suszyć należy rozkładając cienką warstwą (liście pogniecione czy ułożone w zbyt grube warstwy brunatnieją i tracą właściwości lecznicze) w miejscach przewiewnych, ocienionych lub w suszarniach, w temperaturze nie wyższej niż 50°C.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka