Jemioła Pospolita – właściwości lecznicze i skutki uboczne

Jemioła pospolita (Viscum album) to pospolicie występujący w całym kraju na drzewach pasożyt. Znana w całej Europie i Azji. W Polsce szczególnie dużo jemioły spotyka się w okolicach Andrzejowa pod Łodzią. Pasożytuje głównie na gałęziach drzew liściastych, na topolach, brzozach, lipach i bardzo rzadko na dębach. Jemioła wyrasta także na drzewach iglastych, np. na sośnie. Kwitnie w lutym i marcu.

Inne nazwy: jemioła biała, starzęśla.

Surowce lecznicze: ulistnione wierzchołki rośliny razem z kwiatami i owocami.

Substancje lecznicze:

Jemioła zawiera flawonoidy, aminy, trójterpeny i kwasy organiczne, wiskotoksyny, związki śluzowe, sole mineralne (związki potasu i wapnia).

Jemioła – właściwości lecznicze

  • obniżające ciśnienie tętnicze krwi
  • uspokajające serce
  • pobudzające przemianę materii

Wyciąg z jemioły – właściwości i zastosowanie

Jemioła na nadciśnienie

Od dawna znane jest i cenione właściwości obniżające ciśnienie krwi wyciągów z jemioły. W zaawansowanych postaciach nadciśnienia trzeba także stosować inne leki, ale długotrwałe podawanie wyciągów z jemioły pozwala na obniżenie ich dawek. W łagodnych postaciach nadciśnienia jemioła może być stosowana jako jedyny lek.

Ma słabe właściwości moczopędne. Zwalnia przyspieszone bicie serca spowodowane nadmiernym pobudzeniem układu nerwowego. Znosi przykre objawy dolegliwości sercowych u kobiet w okresie przekwitania. Jest korzystna w przypadkach miażdżycy.

Jemioła pospolita ma także właściwości pomocne w leczeniu krwawień z nosa i płuc, a także w nadmiernych krwawieniach miesiączkowych.

W badaniach doświadczalnych wykazano, że wyciągi jemioły wstrzyknięte do guza nowotworowego hamują jego wzrost i niszczą komórki nowotworowe.

Wyciąg z jemioły – skutki uboczne!

Przy przedawkowaniu preparatów jemioły mogą wystąpić skutki uboczne i objawy zatrucia: wymioty, krwawe biegunki, drgawki, majaczenia.

Decyzja o rozpoczęciu leczenia jemiołą powinna być uzgodniona z lekarzem.

Zbiór i suszenie jemioły

Jemiołę zrywa się od jesieni do wiosny i wykorzystuje głównie te pędy, których średnica nie przekracza 1/2 centymetra. Przy zrywaniu jemioły trzeba posługiwać się raczej długim kijem z sekatorem, niż wspinać się na drzewa.

Suszenie powinno odbywać się powoli na powietrzu lub w suszarniach w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać jemiołę należy w workach lub pudełkach.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka


Czarny Bez – właściwości i przeciwwskazania

Czarny bez jest jedną z najczęściej używanych roślin leczniczych na świecie, głównie na przeziębienie i grypę. Związki bioaktywne bzu czarnego wspomagają terapię wielu chorób, pomagają zapobiegać występowaniu chorób układu krążenia

Więcej »

Cykoria Podróżnik – właściwości lecznicze

Cykoria podróżnik (Cichorium intybus) to popularne zioło występujące w całym kraju, na nieużytkach, glebach piaszczystych i kamienistych. Roślina ta może być uprawiana. Wyhodowano odmiany cykorii o bardzo rozwiniętym systemie korzeniowym, które

Więcej »
Przewiń do góry