Tatarak Zwyczajny

Tatarak zwyczajny (Acorus calamus) jest byliną, rośnie nad brzegami jezior i stawów, a także wolno płynących rzek. Występuje w całej Europie, w Środkowej i Wsch. Azji, a także w Ameryce Płn.

Inne nazwy: tatarak pospolity, kalmus, łącz, łobzie, lepich, bluszcz, ajer, szuwar, tatarskie ziele, tatarczuch.

Surowce lecznicze: kłącza tataraku.

Substancje lecznicze:

Olejek eteryczny, którego głównym składnikiem są związki seskwiterpenowe.
Ponadto związki gorzkie, garbniki, aminy, węglowodany, kwasy organiczne i sole mineralne.

Tatarak – działanie i właściwości lecznicze

  • żołądkowe
  • rozkurczowe
  • wzmacniające
  • uspokajające

Zastosowanie tataraku

Kłącze tataraku pobudza aktywność przewodu pokarmowego, zwiększając wydzielanie soku żołądkowego, przyspiesza trawienie i przyswajanie pokarmów. Powoduje zwiększenie produkcji mukopolisacharydów – substancji, z których tworzy się w żołądku warstwa ochronna śluzu, zabezpiecza ona przed samostrawieniem.

Olejki eteryczne i substancje gorzkie z kłączy tataraku zwiększają produkcję żółci przez wątrobę, a także zwiększają wytwarzanie moczu przez nerki. W stanach wzmożonego napięcia i skurczu mięśni jelit i dróg żółciowych – powodują rozluźnienie mięśni oraz przywrócenie prawidłowej czynności skurczowej jelit i dróg żółciowych. Znoszą przykre objawy bólów i kolek, jakie towarzyszą takim stanom.

Zawiera substancje bakteriobójcze, co jest korzystne w przypadkach nadmiernej fermentacji w jelitach.

Tatarak występujący w Polsce wykazuje słabe działanie uspokajające, natomiast ten rosnący w Indiach i w Kanadzie może być używany jako środek nasenny.

Jest użyteczny w leczeniu stanów zapalnych dziąseł, bólów zębów, w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, w leczeniu choroby wrzodowej. Kłącze może być używane do żucia przy bólach zębów.

Odwar z tataraku należy używać w przypadkach łupieżu do wcierania w skórę głowy.

Olejek tatarakowy może być używany do wcierań przeciwbólowych w przypadkach bólów stawów, gośćcu oraz nerwobólach.

Zbiór i suszenie

Kłącza tataraku wydobywa się wiosną lub jesienią. Po umyciu i okorowaniu można je suszyć w suszarniach w temp. niewyższej niż 35°C.
Przechowywać w szczelnie zamkniętych naczyniach i chronić przed światłem.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka

Przewiń do góry